'Lord of the chain': droom of nachtmerrie?

Ik probeer de ontwikkelingen binnen het vakgebied supply chain management bij te houden en dat betekent veel lezen. Vooral cases en best-practices kunnen erg leerzaam zijn. Wat mij opvalt, is dat veel van de ontwikkelingen prima passen in een ideale omgeving. Maar hoe prettig is dat eigenlijk?

Lord

Je kent de ideale omgeving wel: je bent zelf de dominante partij in de keten. Er zijn talloze leveranciers waar je het spel mee kan spelen of sterker: je eigen spelregels kan afdwingen onder het mom dat alle partijen hier beter van worden. Je hebt te maken met producten die niet kapitaal intensief zijn, prima voorspelbaar qua afzet en de levertijden zijn relatief kort. Tsja, in zo'n omgeving kun je je helemaal uitleven op basis van perfect passende supply chain concepten!

Nachtmerrie
Maar nu de nachtmerrie: je handelt in kapitaal intensieve goederen, de levenscyclus is relatief kort en de voorspelbaarheid matig tot slecht. De grondvorm is ‘purchase-to-order', je hebt te maken met slechts één original equipment manufacturer (OEM-er) waar jouw jaarlijkse productiebehoefte slechts marginaal is ten opzichte van hun totale productiecapaciteit. Buiten deze OEM-er is er totaal geen andere optie. Deze OEM-er domineert en bekleed de ‘lord-of-the-chain'-positie van verdeel en heers!

Professor Arjen van Weele beschrijft in een boek dat in een dergelijke situatie het cruciaal is dat vooral de kwaliteit van de vraagplanning hoog moet zijn. Dit is nodig om vooral de productiecapaciteit bij de OEM te claimen voor de producten die jij denkt te gaan verkopen. Vervolgens deelt de OEM-capaciteit in en wijst toe, maar houdt wel rekening met haar eigen belangen en doelstellingen. En als klap op de vuurpijl hapert de supply chain van de OEM ook nog eens zodat deze niet altijd de producten kan maken die het moet maken maar eerder producten maakt die het kan maken. Kortom, een bijzonder uitdagende omgeving om te zorgen dat door klanten bestelde producten toch op tijd geleverd gaan worden zonder daarbij teveel kosten in de keten te moeten maken.

Smart chain management
Met een ‘lord of the chain' gaan vele fraai ontwikkelde modellen in de supply chain mooi aan onze neus voorbij. We moeten ons nu veel meer richten op acceptatie van de omgeving waarin we zitten en ons focussen op het slimmer inrichten van vooral de planningsprocessen. Ik heb dit principe maar ‘smart chain management' gedoopt in plaats van supply chain management. Smart chain-oplossingen zijn gericht op het kort spelen op de bal en alle ruimte te nemen die binnen de keten nog te halen is. Dat betekent zeker ook de interactie met de OEM-er te zoeken om de speelruimte voor vraagplanning / productieplanning te verkennen en te nemen. En dan ben je ineens teruggeworpen op pragmatisme, intuïtie en innovativiteit. En eigenlijk voelt dat best wel goed en brengt je terug naar je ‘roots'.

Is dit voor u een herkenbaar verhaal? Ik ben erg benieuwd naar uw ervaringen maar zeker ook oplossingen in dergelijke situaties.